Silsile dunyasi

Umut ve Rüya

Fri, 24 Apr 2009 22:46:00 +0300

Onu düşününce aklına gül geldi. Gülün renkleri kırmızıydı ve dikenleri yok değildi ve kırmızının gül için ve daha önemlisi kendisi için ne anlama geldiğini tam olarak bilmiyordu. Onu koklamak için yine aldandı. Her karşısına çıkan gülde olduğu gibi bunda da onu koklamak istedi. Halbuki gül olduğu gibi güzeldi. Bazen koklamak, kokusunu duymak yerine sadece güzelliğine ve sadeliğine bakmaki onunla yetinmek yetisi sahibi olmak gerekiyordu. Bunu isminin kaybettiği noktaları kadar iyi biliyordu. Ama olmadı, dayanamadı, eli uzandı...
Tam olarakta uzandı denemezdi. Çünkü zaten tam da bu aşamadaydı.
Uzatsam mı, uzatmasam mı çıkmazındaydı...
Aklı hemen elini geri çekmesini, her zaman daha çok önem verdiği duyguları ise sorgusuz sualsiz ona dokunmasını istiyordu.
Tam bu noktada kendini bir yol ayırımında buldu.
Yol ikiye ayrılıyor gibiydi ama tam olarak değil. Bazen ilerde yollar birbirinin içine geçiyordu ama simetrik değil. Kafasını kaldırdı. Uzağı, çok uzağı, yolların nereye gittiğini görmeye çalıştı.
Gözleri o kadar keskin değildi ama beyni ona yolların nasıl olduğunu zaten anlatıyordu.
Yollardan sağa ayrılanın adı "Mantık" idi.
Yol çok düzdü.
Yolda ilerlerken kenarlarda milyonlarca renkte, birbirinden güzel kokularda güller vardı. Ama hepsinde de "DOKUNMAK YASAKTIR" yazıyordu. Çiçek dalında güzeldir diyordu. Böyle seyredin emri veriyordu sanki.
Etraftaki binlerce çiçeği görünce şaşırmıştı çünkü bu kadarını birarada hiç görmemişti.
İnsanoğlu bu kadar çiçeğe sahip v nolara hiç dokunmadan, somut bir şekilde tat almadan nasıl yaşayabiliyor diye düşündü. Belkide dokunup, çiçekleri üzmedikleri i&cced.. ( devamı )

tatvan... ilk izlenimler...

Mon, 21 Jul 2008 23:43:00 +0300

iş bu yazı tatvandaki ilk haftam sonunda yazılmaktadır.

genel olarak ilk izlenimi iyi geçen bir haftanın sonu, ikinci haftanın başına bir gece kaladır bu yazı.

ilk geldiğim gün yine acemilikteki günler gibi garip ve ne yapacağını bilmeyen bir kişi olarak burda olacağımı zannediyordum. ama o kadar olmadı.
nasıl olmadı?
daha geldim yerleşmeden bile yemek yemeye indiğimde 319. dönemden orduevi asteğmeni geldi ve bize gerekli şeyleri az çok söyledi. tabi bu önümüzdeki 9 ay için gerekli bütün bilgileri içermiyordu. iyi bir giriş oldu o ayrı. hakan kılar.

daha sonra ilk gün gittik sabah erkenden ve bölük k. ile tanıştık ve daha önemlisi tabur komutanı ile tanıştık. tabur komutanı bizim için daha ilk gün " onlar asteğmen gelip gelip gidiyorlar napıyım onları" dedi. tabi biz adamın sıkıntılı biri olduğunu anladık hemencecik, usulca :)

ayrıca ben 2. bölükten oldugum için benim bl. k'ım daha yoktu ortalarda. nasıl birisi olacağı daha ilk gün bile kafamı kurcalayan soruların başında gelmekten kendini alamıyordu.
velhasıl kelam 1. ve 3ç bölüğün ayrıca gelene kadar benim yani 2. bölüğün de bl k lığı görevini yapan bölük kpmutanı pek tekın birine benzemıyordu ama her olaya işkilli bakmak gerektiği bize öğütlendiği için ben de pek tekin olmadığı konusunda emin olmak durumunda kaldım :) böyle uzun bir cümleyi de sanırım ilk defa kuruyorum :)
evrak ve belgelerin düzenlemesinden sonra tugay'a gelmek için kışlamızdan ayrıldık taze 3 asteğmen olaraktan.

bu arada İKK tedbiri olaraktan isim kullanmıyorum ama yıllar sonra bile bu isimler aklımda kalacak bundan eminim.

genel olarak " komutanım " sıfatı insanın hoşuna gidiyor. bunu hangi asteğmen yalanlasa onun alnın karışlarım.

b&ou.. ( devamı )

Acemilik ve Öğrencilik

Tue, 15 Jul 2008 17:46:00 +0300

bu bir acemilik yazısıdır daha doğrusu faal olarak geçen 2.5 ay içinde yaşanan kurslar ve öğrenciler taburundaki şeylerin kısa bir özetidir. ama gerçekten bu kısa bir özet sadece.

ilk gün boyunca sadece şaşkınlık ve aval aval bakma hazıl olmuştu. bir insan düşünün ki gün boyu etrafına ağzı açık bir şekilde ve yüz ifadesini hiç bozmadan bakan. sağımda solumda asker kıyafeti (kamuflaj) giyen askerler, seninle aynı saflarda ne yapacağını bilmeyen -sanki ilkokula ilk başlanılan gün gibi- kişiler...

sıkılarak bekleyen ki bu önemlidir. bekleyen. beklemek. bekletilmek.

en çok maruz kaldığım hareket buydu.sadece ilk gün böyle geçti. ondan sonrası güzeldi. ama nasıl güzeldi? yoksa güzel değildi de ben mi öyle zannettim.

rezillikle geçen bir süreçten sonra o zamanlar aklına geldiğinde o anları rezillikle değilde heyecanla ve sanki çok güzel günlermiş, aylarmış gibi algılar insan.
işte böyle güzeldi.

bölükte beraber olduğumuz kişiler genelde iyi insanlardı. şimdi o iyi insanlar iyi atlara bindiler ve gittiler. türkiye'nin dört bir yanına. kıbrısa dahi.

nacizane askere daha doğrusu acemiliğe gideceklere tavsiyemdir:

"her zaman ama her zaman çoğunluk ne yapıyorsa sen de onu yap. iyi ya da kötü olsun onlar nerdeyse sen de orda ol. o zaman fazla bir kaybın olmaz. ama eğer azınlık arasındaysan askerlikteki en önemli şey olan zamandan büyük kaybın olur. fizikteki basit makinalarda olduğu gibi zamandan kaybım varsa yoldan kazanırım deme çünkü onda bile kaybın olabilir ekstradan. ama kazancın kesinlikle olmaz"

bir de çok klişe olaraktan bilme hiçbirşeyi. biliyosanda bilme. valla bak. görürsün :)

bölükteki arkadaşlarımdan ço.. ( devamı )

geleceğe dair..

Sun, 06 Apr 2008 02:43:00 +0300

bugün geleceğe dair bir adım attım. insanlık için ne kadar büyük bilemem ama benim için gerçekten büyük bir adımdı bu. sonucunu merakla, heyecanla ve aşkla bekliyorum.

peki olay bu mudur? zaten yaşamın olayı budur ki !!!

.. ( devamı )

bir çuval incir

Tue, 11 Mar 2008 13:39:00 +0200

bir çuval incirin tek kelimeyle b.k olması bu yazının amacı.
yani yazı olayı b.k etmiyor.
olay b.k oluyor üstüne bu yazılıyor.
nolacak sanki buraya yazınca. b.k birden değer mi kazanacak. ama rahatlatıyor işte.

bazen hayatta öncelikler vardır her zaman. ama bazen de önemsiz gibi gözüken öyle şeyler vardır ki, o her zaman öncelikli olan şey onun önüne geçmemelidir.
ayarını yapmak gerekir.
bunun için kasmak gerekmez, o anda nasıl olması gerekiyorsa öyle davranılmalıdır.
söz denen birşey var.
ne kadar önemli olsa da, olmasa da verdiğin söz var ortada.
işte bu delikanlılıktır.
şu hani kurtlar vadisindeki olay değildir, delikanlılık budur işte.
yani delikanlılık sözünü tutmaktır. bu kadar. ötesi yoktur.
şu anda, şu saniyede hiç kimse bu fikrimden başka birşeye yönlendiremez beni.
o kadar sinirliyim ve kararlıyım.
olay bu mudur?
tabiki budur!! başka birşey de olamaz.

.. ( devamı )

Komplo Teorisi

Thu, 10 Jan 2008 16:35:00 +0200

Geçen günlerden birinde Mehmet Barlas bir fıkra anlattı...

iki öküz oturuyorlarmış. birisi üzgünmüş. üzgün olmayan, üzgün olana demişki:

- noldu neyin var?

üzgün öküz:

-duydumda bizi keseceklermiş

üzgün olmayan öküz:

- ee ne var normal.

üzgün öküz:

- ama daha sonra bizden et sote yapacaklarmış, kıyma yapacaklarmış !!

üzgün olmayan öküz:

- kendini o kadar komplo teorilerine kaptırmana gerek yok ...

aslında bu biraz ülkemizin içinde bulunduğu durumu özetleyen bir fıkra bence.

mükemmel.

harika.

cuk oturmak.

insanlar artık herşeyden ve o kadar çok işkillenmeye başladıki bazen abartıya bile kaçabiliyor.

hükümetimiz ve onlar hakkındaki teoriler. erbakan hakkında şimdiki hükümetle alakalı teoriler.

abd ve türkiye ilişkilerindeki teoriler. operasyon hakkındaki teoriler... falan filan..

kısacası iki öküzden üzgün olmayanı bile farkında ama biz üzgün olan gibi komplo teorileri üretmeye alışmışız ve devam ediyoruz..

peki bu mudur? bence bu değildir !!!

.. ( devamı )

Ara beni...

Tue, 08 Jan 2008 16:44:00 +0200

Son günlerde hatta aylarda telefonum çalmıyor aşkım.
Neden bırakıp gittin beni ?
Tıpkı senin gibi telefonum da sustu şimdi.
Anladım ki ne çok konuşurmuşuz seninle. Farketmemişim.
Belki de alışkanlık olduğu için yaptıklarımı farketmemişim.
Şimdi anlıyorum bütün bunları...
Her mesaj geldiğinde senden olması ümidiyle elim gidiyor.
Sen dışında birinden geldiğini gördüğümde ise okuyasım gelmiyor.
Sırf bu yüzden geçen gün babam kızdı bana "eşşoleşşek neden cevap yazmadın mesajıma"
diye..

Sen gittikten sonra arkadaşlarım da aramaz oldu beni.

Cep telefonum da yalnız kaldı ben gibi...

Sadece maksimum kartımın sön ödeme tarihinin geçmiş olduğu ve finanskartımın da borcunu duymak için açar oldum telefonlarımı...

Beni bu hallere düşürdün şimdi memnun musun peki?
Nolur aşkım bırakma beni dön geri...
Hadi bak gözüm cep telefonumda.
Ara beni...

2007

Mon, 07 Jan 2008 14:54:00 +0200

2007 senesini şöyle bir gözümün önünden geçirdim de genel olarak kararlar aldığım ve bunların bazılarını uyguladığım bir yıl olmuş.

misal...

geçen sene mezun olmaya karar verdim... ama mezun olmak için hiçbirşey yapmadım ama mezun oldum. özellikle ikinci dönem totalde 10 derse girdim ya da girmedim. derslerin tanesini 40 dakikadan hesaplarsak toplam ve fazlasıyla 500 dakika yani yaklaşık olarak 8 saat...koskoca bir dönem 8 saat.
işte sırf bu yüzden bildiğim bütün forumlara yazacaktım ki...

" istanbul üniversitesi elektrik elektronik mühendisliği bölümünde son sınıfta hiçbir derse girmeden mezun olabilirsiniz. tabi alttan dersiniz yoksa "

diye. ama yazmadım. amacım arkamdan gelen öğrencilere örnek olmaktı ama olamadım. yapamadım. allah belamı versin üzerime düşen sorumlulukları yoksa yapmıyor muyum ? tam bu noktada şu smile cuk oturur sanırım :P

işte böyle mezun oldum tek derse kalarakta olsa..daha sonra stajımı bitirmem gerekiyordu. tek ders stresinden dolayı resmen yayarak aradığım staj yerlerinden birini de ayarladım en naylonunudan ve resmen de mezun oldum.

misal...

çalışmam gerektiğine karar verdim. bu amaçlı iş aradım...

misal...

bu iş arama dönemi baktım ki sancılı oluyor, baktım ki askerlik notre dame'nin kamburu hesabı sırtıma yükleniyor, askere gitmeye karar verdim.

uykusuz geceler...

Mahremden...

Tue, 25 Dec 2007 14:12:00 +0200

Gözbebeği: İnsanlarda yuvarlak, hayvanların çoğunda ise dikine elips biçiminde olan gözbebeğinin çapı, irise gelen ışığın miktarına göre değişir. Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini; aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember, ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. Yakına bakarken de küçüldüğüne göre, yakın olan aydınlıktır, aydınlıktadır. Uzağın payına karanlık düşer. Zaten karanlığı kimse yakınında görmek istemez.
Aşık olunca da büyür gözbebeği; demek ki âşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için, maşuka 'gözbebeğim!' diye hitap edilir.
.. ( devamı )

şehrin aynalarından...

Tue, 25 Dec 2007 13:57:00 +0200

" ..şu, şu bakış var ya,

hani dünyada görülecek ne varsa gördüğünü
bilinecek ne varsa sırrına erdiğini
zannedenlere mahsus..

" ağır, oturaklı, anlayışlı,
hiç hata yapmayanların ,ayağı
kaymayanların, yalpalamayanların
mağrur ifadesi,

işte bu
benim kanımı donduruyor.."

--Elif Şafak--

.. ( devamı )