Silsile dunyasi

Geçen günlerden birinde Mehmet Barlas bir fıkra anlattı...

 

iki öküz oturuyorlarmış. birisi üzgünmüş. üzgün olmayan, üzgün olana demişki:

- noldu neyin var?

üzgün öküz:

-duydumda bizi keseceklermiş

üzgün olmayan öküz:

- ee ne var normal.

üzgün öküz:

- ama daha sonra bizden et sote yapacaklarmış, kıyma yapacaklarmış !!

üzgün olmayan öküz:

- kendini o kadar komplo teorilerine kaptırmana gerek yok ...

 

 

 

aslında bu biraz ülkemizin içinde bulunduğu durumu özetleyen bir fıkra bence.

mükemmel.

harika.

cuk oturmak.

insanlar artık herşeyden ve o kadar çok işkillenmeye başladıki bazen abartıya bile kaçabiliyor.

hükümetimiz ve onlar hakkındaki teoriler. erbakan hakkında  şimdiki hükümetle alakalı teoriler.

abd ve türkiye ilişkilerindeki teoriler. operasyon hakkındaki teoriler... falan filan..

 

kısacası iki öküzden üzgün olmayanı bile farkında ama biz üzgün olan gibi komplo teorileri üretmeye alışmışız ve devam ediyoruz..

 

peki bu mudur? bence bu değildir !!!

Son günlerde hatta aylarda telefonum çalmıyor aşkım.
Neden bırakıp gittin beni ?
Tıpkı senin gibi telefonum da sustu şimdi.
Anladım ki ne çok konuşurmuşuz seninle. Farketmemişim.
Belki de alışkanlık olduğu için yaptıklarımı farketmemişim.
Şimdi anlıyorum bütün bunları...
Her mesaj geldiğinde senden olması ümidiyle elim gidiyor.
Sen dışında birinden geldiğini gördüğümde ise okuyasım gelmiyor.
Sırf bu yüzden geçen gün babam kızdı bana "eşşoleşşek neden cevap yazmadın mesajıma"
diye..

Sen gittikten sonra arkadaşlarım da aramaz oldu beni.

 

Cep telefonum da yalnız kaldı ben gibi...

 

Sadece maksimum kartımın sön ödeme tarihinin geçmiş olduğu ve finanskartımın da borcunu duymak için açar oldum telefonlarımı...

 

Beni bu hallere düşürdün şimdi memnun musun peki?
Nolur aşkım bırakma beni dön geri...
Hadi bak gözüm cep telefonumda.
Ara beni...

 

geyik bu mudur? evet budur !!

2007 senesini şöyle bir gözümün önünden geçirdim de genel olarak kararlar aldığım ve bunların bazılarını uyguladığım bir yıl olmuş.

 

misal...

 

geçen sene mezun olmaya karar verdim... ama mezun olmak için hiçbirşey yapmadım ama mezun oldum. özellikle ikinci dönem totalde 10 derse girdim ya da girmedim. derslerin tanesini 40 dakikadan hesaplarsak toplam ve fazlasıyla 500 dakika yani yaklaşık olarak 8 saat...koskoca bir dönem 8 saat.
işte sırf bu yüzden bildiğim bütün forumlara yazacaktım ki...

 

 

" istanbul üniversitesi elektrik elektronik mühendisliği bölümünde son sınıfta hiçbir derse girmeden mezun olabilirsiniz. tabi alttan dersiniz yoksa "

 

diye. ama yazmadım. amacım arkamdan gelen öğrencilere örnek olmaktı ama olamadım. yapamadım. allah belamı versin üzerime düşen sorumlulukları yoksa yapmıyor muyum ? tam bu noktada şu smile cuk oturur sanırım :P

işte böyle mezun oldum tek derse kalarakta olsa..daha sonra stajımı bitirmem gerekiyordu. tek ders stresinden dolayı resmen yayarak aradığım staj yerlerinden birini de ayarladım en naylonunudan ve resmen de mezun oldum.

 

misal...

 

çalışmam gerektiğine karar verdim. bu amaçlı iş aradım...

 

misal...

 

bu iş arama dönemi baktım ki sancılı oluyor, baktım ki askerlik notre dame'nin kamburu hesabı sırtıma yükleniyor, askere gitmeye karar verdim.

 

uykusuz geceler...

 

misal...

 

askerlik başvuruları geçmiş...

 

misal...

 

o zaman yapmam gereken ilk şey iş bulmak.. bir şekilde birisi beni alacak. kriterlerimi azami ölçülerde tutarak iş arama çalışmalarına devam ettim çünkü diğer askerlik dönemine 5 ay vardı. hem belki iş bulursam askerliği de sonra yapardım ne de olsa...
ve oldu ve şu anda işyerinde bunları yazıyorum... ne de güzel iş bulmuşum ama :) job sweet job :)

 

misal...

 

baktım iş güzel, keyifli ve rahat dedim askerliği salla. ama işte bu noktada 2007 yılında verdiğim kararların en önemlisini verdim.

askere gitmeliyim.
neden?

 

 

çünkü böyle fotoğraflar çektirmek için =)

tabiki hayır...

 

çünkü kendimi resmen amele gibi hissetmeye başladım. kurmayı düşündüğüm düzen, kafamın rahatlığı, aldığım maaş...
bunlar daha iyi koşullarda şekillenebilecekken resmen amelelik yapıyorum dedim. bunda bayramda konuştuğum birkaç akrabımın da etkisi büyük. burdan onlara da teşekkür ediyorum :P

 

misal...

 

geyikte olsa düşündüğüme göre birşekilde bilinçaltıma yerleşmiş. ama erken.. nedir ? 2009 veya 2010 yılında da evlenmeye karar verdim. ama benim gibi daha kendisi çocuk olan birinin çocuğu olması garip olacağından çocuğu ileriki yıllara saklamaya karar verdim :) tabi bir de bu evlilikten mustakbel eşimin haberi yok. hele bir gelsin doğu görevinden sonra konuşulacak konu bu =)

 

misal...

 

yazın başıma gelen bir olay dahilinde ise artık çok yoğun bir şekilde duygusal olan kişilerle gereğinden fazla samimiyet kurmamaya karar verdim...
daha doğru bir tabirle buluttan nem kapan kişilerle...

 

peki bu mudur ? excatly budur !!!

" ..şu, şu bakış var ya,

hani dünyada görülecek ne varsa gördüğünü
bilinecek ne varsa sırrına erdiğini
zannedenlere mahsus..

" ağır, oturaklı, anlayışlı,
hiç hata yapmayanların ,ayağı
kaymayanların, yalpalamayanların
mağrur ifadesi,

işte bu
benim kanımı donduruyor.."

 

                                               --Elif Şafak--