insan içinden nasıl geliyorsa öle yaşamalı.taklitlere kaçmamalı.
işte felsefi yada yoğun sözler böle çıkıyo.ne alaka ?
ben şu an bunları yaşıyorum ondan böle yazıyorum.yazaların yada herkimlerse onların da
bu insanların sevdikleri cümleleri böle çıkıyo.

insan bazen böle durumlarda kendini aciz ve aptal hissediyo.neden hep böle davranıyorum
sankı ben pişen bir armutum altında da o beklıyo ağzına düşmek için.
aksilik pişmek için de ısrar ediyor bu ağaçtaki armutlar.
hep güzel armutu o yiyor.hep böle mi olacak devri oluyo bi süre.ama bu devir de değilki bi an sadece...
o an geçtikten sonra kaldığı yerden devammm..
o güzel açmış o güzel ağzını.neden düşmeyeyim ki ??
işte bu sebeple insan içinden geldiği gibi yaşamalı.
ne hissediyorsa öle olmalı.
bu
Acizlik veya
Aptallık
değil.
HİSSETMEKTİR bu.
hissetiğini yaşamalı insan denen ahmak.
madem öle işte böle dediğin vakit kendinden bişeyler kaybediyorsun..
o sen artık sen olmuyorsun.
çünkü sen zaten busun.
böle olmalı böle devam etmelisin.
yapmacık şeylere ve kişilere yer yok burda.
gelecek olursa da kusura kalmasın.
gelenlerin hiçbiri memnun olmadı yerinde.
valla bak !!
sen de gelme onun için buraya
ama konu sen bile değilsinki zaten.
O.
dikkat ettiysen O bile büyük harfle geçiyo burda.sen küçük harflerle burdasın.
hayatta benim için yerin işte bu "yeni metin belgesi"ndeki harf kadar.
O, benim zamanında hallettiğim dediğim sevgi dolusu.
ama hallolmamış demekki.
bunu anlamak an itibariyle koydu bana.
bu mudur peki ? BUDUR.hem de büyük harflerle !!