iş bu yazı tatvandaki ilk haftam sonunda yazılmaktadır.

genel olarak ilk izlenimi iyi geçen bir haftanın sonu, ikinci haftanın başına bir gece kaladır bu yazı.

ilk geldiğim gün yine acemilikteki günler gibi garip ve ne yapacağını bilmeyen bir kişi olarak burda olacağımı zannediyordum. ama o kadar olmadı.
nasıl olmadı?
daha geldim yerleşmeden bile yemek yemeye indiğimde 319. dönemden orduevi asteğmeni geldi ve bize gerekli şeyleri az çok söyledi. tabi bu önümüzdeki 9 ay için gerekli bütün bilgileri içermiyordu. iyi bir giriş oldu o ayrı. hakan kılar.

daha sonra ilk gün gittik sabah erkenden ve bölük k. ile tanıştık ve daha önemlisi tabur komutanı ile tanıştık. tabur komutanı bizim için daha ilk gün " onlar asteğmen gelip gelip gidiyorlar napıyım onları" dedi. tabi biz adamın sıkıntılı biri olduğunu anladık hemencecik, usulca :)

ayrıca ben 2. bölükten oldugum için benim bl. k'ım daha yoktu ortalarda. nasıl birisi olacağı daha ilk gün bile kafamı kurcalayan soruların başında gelmekten kendini alamıyordu.
velhasıl kelam 1. ve 3ç bölüğün ayrıca gelene kadar benim yani 2. bölüğün de bl k lığı görevini yapan bölük kpmutanı pek tekın birine benzemıyordu ama her olaya işkilli bakmak gerektiği bize öğütlendiği için ben de pek tekin olmadığı konusunda emin olmak durumunda kaldım :) böyle uzun bir cümleyi de sanırım ilk defa kuruyorum :)
evrak ve belgelerin düzenlemesinden sonra tugay'a gelmek için kışlamızdan ayrıldık taze 3 asteğmen olaraktan.

bu arada İKK tedbiri olaraktan isim kullanmıyorum ama yıllar sonra bile bu isimler aklımda kalacak bundan eminim.

genel olarak " komutanım " sıfatı insanın hoşuna gidiyor. bunu hangi asteğmen yalanlasa onun alnın karışlarım.

böyle ve bir şekilde ilk hafta bitti ve haftasonunda acemilikte olduğu gibi erken kalkma olayı yoktu. en sevdiğim olay da bu olacaktı bundan da emindim.
ilk ve ikinci gün burda 3 aydır bulunan asteğmenler tanıştım ve kaynaştım. gerçekten hepsi güzel insanlar :)
özellikle bugün ve dün de olmak üzere güzel güzel, güzel insanlarla içtik.
içmekle kalmayıp kaynaştık. hayatıumda ilk defa counter strike oynadım bu içiş nöbetlerinden sonra ve bundan memnun kaldım. bir şekilde kaynaşmış olmanın dayanılmaz hafifliği idi sanırım bu his.
ayrıca benim yeni bölük komutanım geldi ve acemilikteki bölük komutanım ile devre olan ve onunla bayağı iyi olan biri olması benim ruhuma serinlik hissi verdi. aynı güneşin kavuruculuğu altında yapılan inanılmaz sıkı bir basketbol maçı sonrasında içilen buz gibi bir kola misali :)
büyük ihtimal karakola gönderilmeyeceğimi söyledi ama bunların götünü yiyim abi ayağı olduğunu biliyorum ve kendimi ona göre hazırlıyorum:)
işte böyle geçen bir haftanın sonundaki pazar akşamı saaty 23:16 civarı yazıyorum bu yazıyı ve birazdan bu yazıyı da bitirince bilgisayarı pardon laptop'umu kapatıp yatacam :) konuşma diliyle de yazmaya başladığıma göre gerçekten yatma vaktim gelmiş bunu rahatlıkla anlıyorum :)

peki olay bu mudur ? valla bilmiyorum daha !!!